Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

Καύχημά μας: ο Σταυρός του Κυρίου μας του Αγίου Κυρίλλου Ιεροσολύμων,


Μτφρ. Γεωργίου Β. Μαυρομάτη, εκδ. Επέκταση




Κ. Το χάλκινο φίδι στην έρημο και το ραβδί τοϋ Μωϋσή προτύπωναν τον Σταυρό τοϋ Χριστού.
Αυτόν τον τύπο του Σταυρού προτύπωνε ο Μωϋσής κρεμώντας στον Σταυρό το χάλκινο φίδι, ώστε όποιος δαγκωνόταν από το ζωντανό φίδι, και έβλεπε το χάλκινο φίδι (Αριθμ. κα΄ 9) να σώζεται πιστεύοντας. Λοιπόν, το μεν χάλκινο φίδι, κρεμασμένο στον Σταυρό σώζει, και ο Υίός του Θεού, που σαρκώθηκε, κρεμασμένος στον Σταυρό δεν σώζει; Πάντοτε, λοιπόν, η ζωή έρχεται δια μέσου του ξύλου. Διότι την εποχή του Νώε σώθηκε η ζωή των ανθρώπων με την ξύλινη κιβωτό. Και η θάλασσα, την εποχή του Μωϋσή όταν είδε τον τύπο του ραβδιού φοβήθηκε αυτόν που την χτύπησε και χωρίστηκε στη μέση. Ώστε, λοιπόν, το ραβδί έχει δύναμη και ο Σταυρός του Σωτήρα δεν έχει; Προσπερνώ τους πολλούς τύπους για χάρη συντομίας. Την εποχή του Μωϋσή, το ξύλο γλύκανε το νερό ('Εξ. ιε' 25) κι' απ' την πλευρά του 'Ιησου το νερό έτρεξε έπάνω στο ξύλο του Σταυρού (Ίω. ιθ' 34).

ΚΒ. Κάνοντας το σημείο του Σταυρού ομολογούμε την πίστη μας στον Εσταυρωμένο Κύριο.
Και αν κανείς θέλει να ερευνήσει, θα βρει κι άλλες αιτίες. Αλλά και αυτά είναι αρκετά να λέγονται, γιατί είναι σύντομος διαθέσιμος χρόνος και για να μην έλθει κορεσμός από την ομιλία στους ακροατές. Αν και βέβαια δεν είναι ποτέ δυνατόν να κουραστεί κανείς όταν ακούει τα σχετικά με τον Δεσπότη που στεφανώνεται, και μάλιστα στον πανάγιο αυτόν Γολγοθά που βρισκόμαστε. Διότι άλλοι μόνο ακούνε γι' αυτόν, εμείς όμως και τον βλέπουμε και τον ψηλαφούμε. Κανείς ας μην αποκάμνει. Πάρε τα όπλα εναντίον των εχθρών για να υπερασπιστείς αυτόν τόν Σταυρό. Στήσε τρόπαιο την πίστη του Σταυρού εναντίον εκείνων που φέρνουν αντίρρηση. Και όταν πρόκειται να συζητήσεις για τον Σταυρό του Χριστού με τους απίστους, πριν αρχίσεις σχημάτισε με το χέρι σου το σημείο του Σταυρού του Χριστού προς το μέρος τους και θα κλείνει το στόμα αυτού που φέρνει αντίρρηση. Μην ντραπείς να ομολογήσεις τον Σταυρό. Διότι ακόμη και οι άγγελοι καυχώνται λέγοντας: «»γνωρίζουμε ότι ζητάτε τον Χριστό που σταυρώθηκε» (Ματθ. κη΄5). Μήπως δεν μπορείς να πεις, άγγελέ μου, « γνωρἰζω Αυτόν που ζητάτε, τον Δεσπότη μου;»Αλλά εγώ, λέει με θάρρος ο άγγελος, γνωρίζω τον Εσταυρωμένο. Διότι ο Σταυρός είναι δόξα και όχι ατιμία.

ΛΣΤ΄. Ας κάνουμε το σημείο του Σταυρού ως ομολογία προς τον Εσταυρωμένο.
Ας μη ντρεπόμαστε, λοιπόν, να ομολογήσουμε τον Εσταυρωμένο. Ας γίνεται το σημείο του Σταυρού με τα δάκτυλα πάνω στο μέτωπο και πάνω σε όλα, στα ψωμιά που τρώμε και στους άρτους που πίνουμε, όπου μπαίνουμε κι από όπου βγαίνουμε, πριν από τον ύπνο, όταν είμαστε στο κρεββάτι και όταν σηκωνόμαστε, όταν βαδίζουμε και όταν αναπαυόμαστε. Είναι μεγάλο φυλακτό ο Σταυρός, δίδεται δωρεάν στους φτωχούς, χωρίς κόπο στους σθενείς. Καει επειδή αυτή η χάρη έρχεται από τον Θεό, είναι σημάδι των πιστών και ο φόβος των δαιμόνων. Διότι τους κατανίκησε επάνω στον Σταυρό, σύροντάς τους στη θριαμβευτική πομπή του (Κολ. β΄, 15). Όταν, λοιπόν, βλέπουν οι δαίμονες τον Σταυρό, θυμούνται τον Εσταυρωμένο. Θυμούνται Αυτόν που τσάκισε τα κεφάλια του δράκοντα (Ψαλμ. ογ΄ 14). Να μην περιφρονείς το σημείο του Σταυρού που τό έχουμε δωρεάν, αλλά γι αυτό να τιμάς πιο πολύ τον ευεργέτη Χριστό.

πηγή: http://www.apostoliki-diakonia.gr/gr_main/catehism/theologia_zoi/themata.asp?cat=patr&NF=1&main=texts&file=21.htm


Μήνυμα τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμουμέ τήν ἔναρξη τῆς νέας Σχολικῆς χρονιᾶς

Ἀγαπητοί μου Ἐκπαιδευτικοὶ Λειτουργοί καί ἀγαπητοί μου Μαθητές.


Μέ τήν εὐκαιρία τῆς ἔναρξης τῆς νέας σχολικῆς χρονιᾶς, αἰσθάνομαι ἐπιτακτική τήν ἀνάγκη, νά ἐπικοινωνήσω πατρικά μαζί σας καί νά σᾶς εὐχηθῶ ἐκ βάθους ψυχῆς, νά ἔχετε ὑγεία καί εὐλογία παρά Κυρίου, δύναμη και διάθεση ζεούσης καρδίας κατά τό νέο σχολικό ἔτος.
Οἱ Ἐκπαιδευτικοί ἐπιτελεῖτε ἕνα ξεχωριστό λειτούργημα μέσα ἀπό τό ὁποῖο μεταγγίζετε τήν γνώση στίς ψυχές τῶν παιδιῶν καί καλλιεργεῖτε τόν ἐσωτερικό κόσμο τῶν μαθητῶν, ὥστε νά τεθοῦν τά σωστά καί ἄσειστα θεμέλια γιά τήν περαιτέρω πρόοδο καί πορεία τῆς ζωῆς τους.
Τό λειτούργημα τοῦ Δασκάλου κρύβει μεγαλεῖο καί ἀρχοντιά, ἀλλά ἐμπεριέχει καί τήν εὐθύνη τῆς καλλιεργείας τῶν μαθητῶν ὄχι μόνο μέ τήν προσφορά γενικῶν γνώσεων, ἀλλά μέ τήν κατανόηση τοῦ μεγαλείου τῆς ἀξίας τοῦ ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος εἶναι δημιουργημένος, «κατ' εἰκόνα καί καθ' ὁμοίωσιν Θεοῦ».
Νά ὑψώνετε τά μάτια σας στό Θεό καί νά ἐπικαλῆσθε τήν βοήθειά Του στό ἒργο σας. Χωρίς τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ στήν ἂμμο κτίζομε τά ὃποια οἰκοδομήματα καί γιά τόν λόγο αὐτό οὒτε ἀντοχή, οὒτε διάρκεια ἒχουν. Νά διδάσκετε ἀδελφοί μου, στά παιδιά τήν ἀλήθεια περί τοῦ Θεοῦ καί τοῦ ἀνθρώπου καί ὓστερα ὃλα τά ἂλλα, ὣστε νά ἒχουν ὁλοκληρωμένη εἰκόνα καί ἂποψη περί τῆς ζωῆς, τῆς ἐπιστήμης καί τοῦ προορισμοῦ καί τελικοῦ σκοποῦ τοῦ ἀνθρώπου, πού εἶναι ἡ αἰωνιότητα.
Ἐπάνω σ' αὐτό τόν ἱστό πρέπει νά ὑφαίνεται ἡ ὅλη προσπάθεια γιά τήν προσφορά τοῦ Δασκάλου στούς μαθητάς, στήν κοινωνία, στόν κόσμο ὁλόκληρο.
Ἐπιθυμῶ ἐπίσης νά σᾶς εὐχαριστήσω, ἀγαπητοί μου Ἐκπαιδευτικοί λειτουργοί, διότι μέ συνείδηση εὐθύνης ἔναντι Θεοῦ καί ἀνθρώπων, ἔναντι τοῦ χρέους στήν Ἱστορία, τήν Παράδοση καί τήν βαρειά πνευματική Κληρονομιά τῆς Πατρίδος μας, ἐπιτελεῖτε τό χρέος σας κάνοντας κατάθεση ψυχῆς. Γνωρίζω ὅτι τό ἔργο αὐτό καθίσταται δυσκολώτερο σήμερα, ἕνεκα τῆς κρισιμότητας τῶν καιρῶν καί τῶν ποικίλων δυσκολιῶν πού βιώνει ἡ κοινωνία μας καί ἡ χώρα μας.
Ἡ προσευχή μου σᾶς συνοδεύει στό δύσκολο, ἀλλά τόσο ξεχωριστό καί εὐλογημένο ἔργο σας.
Σέ σᾶς τούς Μαθητάς ἀπευθύνομαι μέ πολλή ἀγάπη καί σᾶς εὐλογῶ ἀγαπητά μου παιδιά., ὣστε νά ἐπιτύχετε στήν προσπάθεια καί στόν ἀγῶνα πού καταβάλλετε γιά μόρφωση καί κατάκτηση ὑψηλῶν κορυφῶν. Σᾶς εὔχομαι δύναμη παρά Θεοῦ, χαρά καί κάθε εὐλογία κατά τό σχολικό ἔτος πού ἤδη ἄρχισε. Ὁ δρόμος τῆς μάθησης καί τῆς γνώσης, χρειάζεται κόπο, ὑπομονή, ἐπιμονή καί ἀξιοποίηση τοῦ χρόνου καθημερινῶς.
Σᾶς καμαρώνομε μαζί μέ τούς γονεῖς σας καί ἐπιθυμοῦμε νά σᾶς δοῦμε πολύ ψηλά μέσα στήν κοινωνία μας. Εἶστε οἱ χρυσές ἐφεδρεῖες μας καί τό ἐλπιδοφόρο μέλλον γι’ αὐτό τόν τόπο.
Τέλος ἐκφράζω τά βαθύτατα αἰσθήματα τῆς ἀγάπης μου πρός τούς γονεῖς τῶν μαθητῶν καί τούς διαβεβαιῶ ὅτι στόν ὡραῖο ἀγῶνα τους γιά τήν πρόοδο τῶν παιδιῶν τους καί τήν καταξίωση τους στήν ζωή, τούς συνοδεύουν οἱ εὐχές καί οἱ θερμές προσευχές μου πρός τόν Κύριό μας.
Τά παιδιά μας εἶναι τά ὡραιότερα δῶρα τοῦ Θεοῦ, γι' αὐτό καί πρέπει νά εὐχαριστοῦμε τόν Κύριο καί νά ἐργαζώμεθα γιά τήν κατά Θεό παιδεία καί ἀνατροφή τους. Νά ἐνδιαφερώμεθα ὄχι μόνο γιά τήν κατά κόσμον γνώση, ἀλλά καί γιά τήν Θεόν σοφία. Νά ἀγωνιζώμεθα ὃχι μόνο γιά νά κάνωμε τεχνοκράτες καί κοσμικούς ἐπιστήμονες, ἀλλά ἀνθρώπους μέ πίστη στόν Θεό, ἀγάπη στόν ἂνθρωπο, προσωπικότητες μέ ἦθος καί μέ  ἀξιοπρέπεια.
Σᾶς ἀσπάζομαι ὅλους μέ ἀγάπη πατρική
Καλή σχολική χρονιά.
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ Ο  Π Α Τ Ρ Ω Ν   Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ

Παρασκευή, 25 Αυγούστου 2017

Διαδικτυακή ακρόαση της Θείας Λειτουργίας



 Από την Κυριακή 27/8 και κάθε Κυριακή, καθώς και τις Δεσποτικές και Θεομητορικές εορτές, η Θεία Λειτουργία θα μεταδίδεται διαδικτυακά, και θα υπάρχει δυνατότητα ακρόασης σε όλο τον κόσμο μέσω του συνδέσμου: 

Κυριακή, 13 Αυγούστου 2017

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΕΠΙ ΤΗ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ


Τὴ ἐνδόξῳ κοιμήσει Σου, οὐρανοὶ ἐπαγάλλονται καὶ ἀγγέλων γέγηθε τὰ στρατεύματα.

     Παιδιά μου εὐλογημένα,
     Σήμερα ποὺ ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τὴν Κοίμηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ἀγάλλεται ὁ οὐρανὸς καὶ συγχορεύει ἡ γῆ, ἀφοῦ μεταβαίνει πρὸς τὴν Ζωή ἡ πανάμωμος καὶ πανύμνητος Παρθένος.
      Ὁ ἱερὸς Ὑμνογράφος πῆρε τόν αἶνον τῶν ἀγγέλων καὶ τόν ὓμνο τῶν ἀνθρώπων καὶ τά ἔκανε ὠδὴ ἑόρτια.«Τὴ ἐνδόξῳ κοιμήσει Σου, οὐρανοὶ ἐπαγάλλονται καὶ ἀγγέλων γέγηθε τὰ στρατεύματα. Πᾶσα ἡ γῆ δὲ εὐφραίνεται, ὠδὴν σοι ἐξόδιον προσφωνοῦσα τῇ μητρὶ τοῦ τῶν ὅλων δεσπόζοντος ἀπειρόγαμε....».
   Ἡ Παναγία μας ὡς ἄνθρωπος, εἶχε τὴν θνητότητα καὶ τὴν παθητότητα, γι' αὐτὸ καὶ ἀπέθανε ὅπως ὅλοι οἱ ἄνθρωποι. Τὰ παραπάνω εἶναι συνέπειες τοῦ προπατορικοῦ ἁμαρτήματος, τό ὁποῖο ἡ Παναγία ἐκληρονόμησε ἀπὸ τοὺς γονεῖς της. Ὅμως ὁ θάνατος τῆς Παναγίας μας ὀνομάζεται «κοίμησις» καὶ μάλιστα «ἔνδοξος κοίμησις».
      Μέσα ἀπὸ αὐτό τό γεγονός, τήν κοίμησή της δηλ, ἡ Παναγία μας ἐδοξάσθη, ὡς Μητέρα τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ συμβῇ διαφορετικά, ἀφοῦ ἡ Μαριάμ, ἀνεδείχθη τὸ δοχεῖον τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, ἐκυοφόρησε, ἐγαλούχησε καὶ κράτησε στὰ Ἄχραντα χέρια της, τὸν τοῦ κόσμου Ποιητὴν καὶ Θεόν καί Κύριον.
      Ἡ κοίμησή της δὲν κράτησε πολύ, παρά μόνο τρεῖς ἡμέρες, ἀφοῦ ὁ Ὑιός καί Θεός της, τὴν μετέστησε στοὺς οὐρανούς.  Ἡ δική μας κοίμηση, θὰ διαρκέσῃ ἕως τῆς Δευτέρας παρουσίας, ὁπότε ὁ Κύριος καί Θεός μας, θὰ ἀναστήσῃ τὰ σώματά μας, μὲ τὴν θεία καὶ ζωοποιό ἐνέργειά Του.
     Ἡ δόξα τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου φαίνεται ἀπὸ τὸ ὅτι τὴν εἰδοποίησε ὁ Κύριος, ὅτι θὰ ἀπέλθῃ τοῦ κόσμου τούτου, ἀπό τό ὃτι εἶχε τὴν μακαρία τελείωση τῶν θεουμένων, ὡς τό κατ' ἐξοχήν θεούμενον πρόσωπον, ὅτι συγκεντρώθησαν θεαρχίῳ νεύματι, οἱ θεοφόροι Ἀπόστολοι, ὅτι ἔψαλαν ἄγγελοι καὶ ἄνθρωποι ὠδάς ἐξοδίους καί ἀπό τό ὃτι ὁ ἴδιος ὁ Κύριος παρέλαβε τὴν παναγία της ψυχή.
      Ὅλα αὐτὰ φαίνονται καί δηλώνονται χαρακτηριστικὰ μέσα ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη παράδοση, τὴν Θεολογία τῶν Ἁγίων Πατέρων, τὴν ὑμνολογία τῆς Ἐκκλησίας καί ἀπὸ τὸν τρόπο ἑορτασμοῦ τῆς μεγάλης αὐτῆς ἑορτῆς.
Μέσα ἀπὸ τὴν Κοίμηση τῆς Θεοτόκου, βλέπομε καὶ συνειδητοποιοῦμε ὅτι γιὰ τοὺς ἁγίους, τοὺς ἀνθρώπους τοῦ Θεοῦ, θάνατος δὲν ὑπάρχει, διότι κατηργήθη διὰ τοῦ θανάτου καὶ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου.
       Ἡ ζωὴ τῶν ἁγίων μας, δείχνει τὴν νίκη ἐναντίον τοῦ θανάτου καὶ τὴν οὐσιαστικὴ κοινωνία τους καὶ ἓνωσή τους μὲ τὸν Ἰησοῦ Χριστό.
       Ἡ Κοίμηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, μᾶς βεβαιώνει ὅτι ἡ μετάβαση τοῦ ἁγίου ἀνθρώπου ἀπὸ τὰ πρόσκαιρα καὶ ἐπίγεια στὰ αἰώνια καὶ οὐράνια εἶναι γεγονὸς θριαμβευτικὸ καὶ ἔνδοξος κοίμησις. Γι' αὐτὸ ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος λέγει: «Τί δεδοίκατε τὸν καταργηθέντα θάνατον; Οὐκέτι φοβερός ἐστί... Στῶμεν γενναίως καταγελῶντες τοῦ θανάτου». Δηλ «Τί φοβᾶσθε τὸν θάνατον, ὁ ὁποῖος καταργήθηκε; Δὲν εἶναι πλέον φοβερός...Ἂς σταθοῦμε μέ γενναιότητα καταγελώντας τὸν θάνατο...»
      Αὐτὸ τὸ βιώνομε μέσα στὸ Ἀναστημένο Σῶμα τοῦ Κυρίου ποὺ εἶναι ἡ Ἐκκλησία. Μέσα στὴν Ἐκκλησία ὅλα μεταμορφώνονται, ὅλα ἀλλάζουν. Ἡ ζωὴ γίνεται φωτεινὴ καὶ ὅλη ἡ πορεία τοῦ ἀνθρώπου ἔχει προοπτικὴ καὶ στόχο τὸ «Πάσχα», τὸ πέρασμα δηλ. ἀπὸ τὸν θάνατο στὴ ζωή.
      Πρὶν λίγες ἡμέρες βρέθηκα μπροστὰ σὲ μιά πονεμένη μητέρα, ἡ ὁποία πρόσφατα ἀποχωρίστηκε τὸ ἀγαπημένο παιδὶ της.
      Ἒπρεπε νὰ τῆς πῶ λόγους παρηγορίας. Στὸν νοῦ μου ἦλθε ἡ μορφὴ τῆς Παναγίας μας, ἡ ὁποία πόνεσε πολὺ ὅταν εἶδε τὸν Υἱὸν καὶ Θεὸν Της, ἐπὶ Σταυροῦ, ἀδίκως κρεμάμενον.
     «Σοῦ ἒχει, μήπως, περάσει ἀπό τόν νοῦ», τῆς εἶπα, «ὅτι ἔχει πεθάνει ἡ Παναγία καὶ δὲν σὲ ἀκούει, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἡ Παναγία μας;»
     «Τί λὲς Δέσποτα», μοῦ ἀπάντησε, «καὶ βέβαια ζεῖ ἡ Παναγία μας καὶ μᾶς ἀκούει».
     «Ἐφ' ὅσον ζεῖ ἡ Παναγία μας» τῆς ἀπήντησα, «ζεῖ καὶ τὸ παιδί σου στὸν οὐρανό, γιατί ὁ θάνατος ἔχει νικηθεῖ καὶ δὲν ὑπάρχει πλέον...»»
        Ἀγαπητοί μου, 

        πανηγυρίζουν σήμερα οἱ θεόφρονες, δηλ. ἐκεῖνοι ποὺ σκέπτονται καὶ φρονοῦν συμφώνως μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ.
        Ὅλοι μας γιορτάζομε, τὴν μεγάλη μας Μάνα, τὴν Παναγία μας. Κοντὰ, ὃμως, στὴν τιμὴ ἡ ὁποία πραγματοποιεῖται μέσα ἀπὸ τοὺς ὕμνους καὶ τὶς ἄλλες λατρευτικὲς ἐκδηλώσεις, ἂς προσπαθήσωμε νὰ τὴν μιμηθοῦμε στὶς ἀρετὲς γιὰ νὰ χαίρεται, βλέποντας τὰ παιδιὰ της νὰ βαδίζουν στὸν δρόμο τῆς ἁγιότητος.
        Ἡ Ἱερὰ Μητρόπολή μας, ἔχει ἀφιερώσει τὴν ἡμέρα αὐτή, σὺν τοῖς ἄλλοις, στὴν ἄσκηση τῆς φιλανθρωπίας, ὥστε νὰ ἐπιστηρίζωνται οἱ πολλοὶ ἐνδεεῖς καὶ ἐμπερίστατοι ἀδελφοί μας. Ἡ Παναγία μας πρὶν κοιμηθῆ, ἔδωσε τὰ ἐλάχιστα ὑπάρχοντά της στοὺς πτωχούς.
        Σήμερα, ἂς κάνωμε καὶ μεῖς τὸ ἴδιο.
        Ἂς προσφέρωμε ὅ,τι ὁ καθένας ἐπιθυμεῖ, ὡς ἐλεημοσύνη, στὴν δισκοφορία ποὺ θὰ γίνῃ στοὺς Ἱεροὺς Ναούς, γιὰ τὰ ἀδέλφια μας ποὺ πένονται καὶ δὲν ἔχουν ποὺ νὰ ἀκουμπήσουν τὸ κεφάλι τους. Πιστεύω, ὃτι ὃλοι θά πράξετε, αὐτό πού πρέπει, ἀπό καρδίας ὡς φιλόθεοι καί φιλάνθρωποι.
       Μὲ αὐτὲς τὶς σκέψεις, σᾶς ἐναγκαλίζομαι ὅλους καὶ σᾶς ἀσπάζομαι πατρικὰ, δεόμενος τοῦ Κυρίου, ὃπως χαρίζῃ σὲ ὅλους σας, τὴν ὑγεία, τὴν χαρὰ καὶ κάθε εὐλογία διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπερευλογημένης Δέσποινας τοῦ Κόσμου, τῆς Παναγίας Θεοτόκου.
       Παιδιά μου, ἀγαπητά καί περιπόθητα
       Τὰ ἔτη σας πολλὰ καὶ εὐλογημένα. Ἡ Παναγιά μαζί σας.

  Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

   + Ο  Π Α Τ Ρ Ω Ν   Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ

Σάββατο, 12 Αυγούστου 2017

Ἀπάντηση τοῦ Μητροπολίτου Πατρῶν Χρυσοστόμου, στούς τρεῖς Βουλευτές τοῦ Σύριζα, Ἀχαΐας .


Μὲ ἐνδιαφέρον ἀνέγνωσα τὸ κείμενο τῶν τριῶν, ἀγαπητῶν κατά πάντα εἰς ἐμὲ, Βουλευτῶν Ἀχαΐας τοῦ Σύριζα κυρίων Σίας Ἀναγνωστοπούλου, Κώστα Σπαρτινοῦ καὶ Ἀνδρέα Ριζούλη, μετά τῶν ὁποίων μᾶς συνδέει μεγάλη φιλία καὶ ὑπάρχει εἰλικρινὴς ἀγάπη καὶ ἐκτίμηση.
            Εἶμαι βέβαιος ὅτι οἱ τρεῖς Βουλευτές, ξέχωρα ἀπό τά ὃσα γράφουν, κατενόησαν πλήρως τὴν τοποθέτησή μου ἀπέναντι στὶς δηλώσεις οἱ ὁποῖες ἔγιναν ἀπὸ συγκεκριμένο πρόσωπο, τὸν κ. Νικόλαο Βούτση δηλαδή,  ὁ ὁποῖος κατέχει αὐτὴ τὴν ὥρα τὴν θεσμικὴ θέση τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς.
 Στὴν, μὲ σεβασμὸ, διατυπωμένη δήλωση τῶν τριῶν Βουλευτῶν, ἒχω νά σημειώσω ὅτι ὡς Ἕλληνας πολίτης καὶ ὡς Ἀρχιερεὺς τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ δή ὡς Μητροπολίτης τῆς Ἀποστολικῆς Μητροπόλεως τῶν Πατρῶν, ἔχω τὸ δημοκρατικὸ δικαίωμα, ὅπως κάθε Ἕλληνας Πολίτης ὁποιοδήποτε λειτούργημα καὶ ἂν ἐπιτελῆ, νὰ ἐκφέρω ἄποψη καὶ γνώμη, ἔναντι ὅσων τεκταίνονται στὸν χῶρο μας καὶ ὅσων ἐκφράζονται ἀπὸ ἀνθρώπους πού ἐξέλεξε ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς γιὰ νὰ τὸν ἐκπροσωποῦν στὸ Κοινοβούλιο.
            Ἔτσι λοιπὸν αἰσθάνθηκα ἐπιτακτικὸ τὸ χρέος νὰ κάνω, αὐτή τήν φορά, προσωπικὴ ἀπάντηση πρὸς τὸν κ. Βούτση γιὰ τά ὅσα εἶπε, εἰς βάρος τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως καὶ τοῦ Ὀρθοδόξου φρονήματος τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ.
            Ἐπ’ οὐδενί, μπορῶ νὰ σιωπήσω, ὅταν χαρακτηρίζεται ἡ Ὀρθόδοξη πίστη μας, ὡς ταλιμπανισμός.
Γι’ αὐτὸ μέσα ἀπὸ τὴν τοποθέτησή μου, στὰ ὅσα εἶπε ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, διαμαρτύρομαι ἐπειδὴ θίγονται πιστεύματα γιά τά ὁποῖα ἀφιέρωσα τὴ ζωή μου, προσβάλλονται ἀξίες γιά τίς ὁποῖες ἀγωνίσθηκαν καί ἒδωσαν τό αἷμα τους τόσες γενεές προγόνων μας καί οἱ ὁποῖες ἀξίες ἐκφράζουν τόν Λαό ποὺ ὑπηρετῶ  καὶ ἐπειδή καθυβρίζεται αὐτό γιὰ τὸ ὁποῖο ὑποσχέθηκα, ἐνώπιον Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων, ὃτι θά προσφέρω καί τὸ αἷμα μου ἐάν χρειαστῆ.
            Ὡς Μητροπολίτης Πατρῶν, ἐπὶ 13 περίπου ἔτη, γνωρίζουν οἱ πάντες καὶ βεβαίως οἱ τρεῖς Βουλευτές μας, ὅτι ὑπηρετῶ τὸν Πατραϊκὸ Λαό μὲ αὐταπάρνηση καὶ ἐργάζομαι ἑνωτικά, ἀγκαλιάζοντας καὶ ἀγαπώντας τοὺς πάντας, πρὸς ὄφελος τῆς Ἀποστολικῆς πόλεως τῶν Πατρῶν καὶ τοῦ Λαοῦ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας καί ὂχι μόνο.
            Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω ἐκ βάθους ψυχῆς τοὺς τρεῖς Βουλευτάς μας, νὰ μεταφέρουν στὸν κ. Πρωθυπουργὸ τὴν παράκλησή μου, ἀλλὰ καὶ τοῦ Λαοῦ τόν ὁποῖον διαποιμαίνω, ὣστε νὰ συστήσῃ στὸν κ. Βούτση (καὶ σὲ ὅποιον ἄλλον, τυχόν, ἤθελε ἐκφράσει τέτοιες ἀπόψεις), νὰ εἶναι προσεκτικὸς καὶ νὰ μὴ προσβάλῃ τὸ φιλότιμο καὶ τὴν πίστη, ἑνὸς Λαοῦ, ὁ ὁποῖος παρὰ τὴν βαρειά θηλειὰ τῶν μνημονίων καὶ τὶς τόσες δυσκολίες ποὺ ὑφίσταται, ὡς μή ὢφελεν, παραμένει ὑπερήφανος γιατί πιστεύει στὸν Θεό, ἀγαπᾶ τὴν Πατρίδα του καὶ ἔχει βαθειὲς ρίζες ποὺ ἀκουμπᾶνε σ’ αὐτὸ ποὺ λέγεται Ἑλληνικὴ οἰκογένεια.
 Δὲν θὰ ἤθελα ποτὲ νὰ πιστέψω ὅτι τὰ ὅσα ἐξέφρασε ὁ κ. Βούτσης, ἐκφράζουν τόν κ. Πρωθυπουργό καί τήν Κυβέρνηση.
Ὃσο γιά τήν σύνδεση, πού κάνουν οἱ κύριοι Βουλευτές, τῶν λεγομένων μου μέ τά λεχθέντα ὑπό ἂλλων ἀδελφῶν, ἒχω νά ἐπισημάνω ὃτι ὁ καθένας ἐκφράζεται δημοκρατικῷ τῶ τρόπῳ ὑπεύθυνα καί ἀναλαμβάνει τήν εὐθύνη γιά τά λεγόμενά του.
Χαίρομαι διότι ἀναφέρουν σέ κάποιο σημεῖο τοῦ κειμένου τους, ὃτι ὁ Μητροπολίτης, ἡ ἐλαχιστότητά μου δηλ, γνωρίζει τά τεκταινόμενα ἐκείνης τῆς ἐποχῆς, δηλ. τῆς Χούντας. Βεβαίως καί τά γνωρίζει ὁ Μητροπολίτης, ὃπως γνωρίζει ἐπακριβῶς τό τί ἒχει ὑποστεῖ ἢ πόσο  ἒχει εὐεργετηθεῖ ὁ Λαός ἀπό τά συστήματα καί τούς πολιτικούς σχηματισμούς πού κατά καιρούς ἠθέλησαν νά τόν κυβερνήσουν. Συμφωνοῦμε μόνο μέ τήν ἐλευθερία, μέ τήν δημοκρατία καί τά ἀναφαίρετα δικαιώματα τοῦ Λαοῦ και αὐτά ὑπερασπιζόμαστε μέχρι θυσίας. Γι’ αὐτό καί μιλᾶμε. Εἰδ’ ἂλλως θά ἒπρεπε νά ἒχωμε κλήσει τό στόμα μας καί νά δεχώμαστε ἀβασάνιστα ὁ,τιδήποτε. Γι’αὐτό ὁ Λαός, μέσα ἀπό τήν ψῆφο του, ἐκφράζεται κατά καιρούς γιά τό ποιός θά τόν κυβερνήσῃ, λαμβάνοντας ὑπ’ ὂψιν τήν «διαγωγή» τῶν πολιτικῶν συστημάτων.
Ἀκόμη ὀφείλω νά τονίσω ὃτι ἡ ἀγάπη πρός τήν Πατρίδα, ἡ ἀφοσίωση στήν Πίστη μας καί ὁ σεβασμός στήν οἰκογένεια, δέν συνιστοῦν «χουντική» ἒκφραση.
 Σημειώνω ἀκόμα ὅτι πιστεύω, πώς οὐδέποτε οἱ τρεῖς Βουλευτές μας θὰ ἔκαναν τέτοιες δηλώσεις, ὃπως ὁ κ. Βούτσης  καὶ τὸ ἔχουν ἀποδείξει, τοὐλάχιστον μέχρι σήμερα. Γι’ αὐτὸ καὶ τυγχάνουν τῆς ἐκτιμήσεως καὶ ἐμοῦ προσωπικῶς καὶ τοῦ Πατραϊκοῦ Λαοῦ.
            Θὰ ἤθελα νὰ τοὺς εὐχαριστήσω καὶ πάλι γιὰ τὴν εὐκαιρία πού μου ἔδωσαν νὰ γράψω τὶς παραπάνω γραμμές, ὥστε νὰ τεκμηριώσω γιά μιά ἀκόμη φορά, τὶς θέσεις τὶς ὁποῖες ἐξέφρασα μὲ τὴν ἀπάντησή μου πρὸς τὸν κ. Βούτση, νὰ ἐκφράσω τὴν ἀγάπη πρὸς τοὺς τρεῖς συγκεκριμένους Βουλευτάς καὶ νὰ δηλώσω, ὅτι ἐκ τῆς ἰδιότητός μου, τοῦ χαρακτῆρος μου καὶ τῆς βαθειᾶς ἀγάπης μου πρὸς τὴν Ὀρθοδοξία καὶ τὴν Πατρίδα μας, ἀλλά καί τοῦ χρέους μου ἒναντι τοῦ παρελθόντος, τοῦ παρόντος καί τοῦ μέλλοντος, οὐδέποτε θὰ σταματήσω καὶ μέ ὁποιοδήποτε κόστος, νὰ ὑπερασπίζωμαι  τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσια τοῦ Λαοῦ, τόν ὁποῖο ὑπηρετῶ.
            Τέλος, εὔχομαι ἀπὸ τὴν καρδιά μου, στοὺς τρεῖς ἀγαπητούς μου Βουλευτάς, στὴν Σία Ἀναγνωστοπούλου, στὸν Κώστα Σπαρτινό καὶ στὸν Ἀνδρέα Ριζούλη νὰ ἔχουν ὑγεία καὶ κάθε εὐλογία ἀπὸ τὸν Θεό, διὰ πρεσβειῶν τῆς Παναγίας μας, τὴν ὁποία, γνωρίζω, ὅτι ἰδιαιτέρως εὐλαβοῦνται καὶ νά τούς προσκαλέσω στὸν Μοναστήρι Της στὸ Γηροκομειὸ τῶν Πατρῶν, κατὰ τοὺς λαμπροὺς ἑορτασμούς, τόσο τὴν Κυριακὴ 13 τοῦ μηνός Αὐγούστου ποὺ θὰ ψάλωμε τὰ ἐγκώμιά Της, ὅσο καὶ κατὰ τὴν ἡμέρα τῆς Κοιμήσεώς Της, ὅπου κατὰ χιλιάδες οἱ Πατρινοὶ, καὶ ὄχι μόνο, θὰ σπεύσουν νὰ Τὴν προσκυνήσουν.
+ Ὁ Πατρῶν Χρυσόστομος


Παρασκευή, 11 Αυγούστου 2017

Απάντηση Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου στις δηλώσεις Βούτση


ΝΑ ΖΗΤΗΣΕΙ ΣΥΥΓΝΩΜΗ ΑΠΟ ΤΟΝ 
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ  Ο κ. ΒΟΥΤΣΗΣ

   
   Μετὰ τὶς ἀπαράδεκτες, κατὰ πάντα, καὶ προκλητικὲς δηλώσεις τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς κ. Νικολάου Βούτση, αἰσθανόμεθα ἐπιτακτικὴ τὴν ἀνάγκη νὰ δηλώσωμε ὅτι, σὲ αὐτὲς τὶς δύσκολες ὧρες ποὺ περνάει, ὁ σκληρὰ δοκιμαζόμενος Ἑλληνικὸς Λαός, δὲν προσφέρει τίποτε ἡ ἀμφισβήτηση τῶν πνευματικῶν του ριζῶν, τῆς ἱστορίας τους, καὶ τῶν παροδοσιακῶν ἀξιῶν.
                   Σήμερα, παρὰ ποτέ, ὑπάρχει μεγίστη ἀνάγκη τονώσεως τοῦ φρονήματος αὐτοῦ τοῦ Λαοῦ, ὥστε βασισμένος στὴν πνευματική του κληρονομιὰ νὰ σταθῇ στὰ πόδια του καὶ νὰ προχωρήσῃ μὲ δύναμη, ξεπερνώντας τὶς ὅποιες κρίσεις καὶ τὰ ὅποια μνημόνια τοῦ ἔχουν ἐπιβληθεῖ.
                      Στὸν κ. Πρόεδρο τῆς Βουλῆς, ἐπειδὴ φαίνεται ὅτι εἶναι ἐπιλήσμων τῆς ἱστορίας καὶ τῆς διαχρονικότητος αὐτοῦ τοῦ τόπου, ὑπενθυμίζομε ὅτι, ἂν εἶναι σ’ αὐτὴν τὴν θέση, τοῦ Προέδρου δηλ, τῆς Βουλῆς, ἂν συγκροτοῦν τὸ Κοινοβούλιο τῶν Ἑλλήνων οἱ συνάδελφοί του καὶ ἂν εἴμαστε ὅλοι μας αὐτὸ ποὺ εἴμαστε, τὸ ὀφείλομε σ’ αὐτὴν τὴν Πατρίδα, ποὺ μέσα ἀπὸ ἀγῶνες καὶ θυσίες ἐξασφάλισε τὴν ἐλευθερία μας. Ἂν ἒχωμε ἐλευθερία σκέψεως καί λόγου τό ὀφείλομε στήν Ὀρθοδοξία μας, ἀλλά καὶ στὴν οἰκογένειά μας ἡ ὁποία ἐμφορούμενη ἀπὸ τὶς παραπάνω ἀξίες, ἀπεδείχθη κύτταρο τῆς κοινωνίας μας.
                      Φαίνεται ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος, ἀγνοεῖ ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία δὲν συνιστᾶ ἰδεοληψία ἢ ταλιμπανισμό. Ὁποιαδήποτε τέτοια κατάσταση ἀπορρίπτεται κατηγορηματικῶς ἀπό τήν Ὀρθόδοξη πίστη. Ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἐλευθερία, πολιτισμός, καταξίωση τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου. Διαλέγεται, ἀγκαλιάζει καὶ ἀγαπάει τὸν κάθε ἄνθρωπο, ἀδιακρίτως φυλῆς, γλώσσης καὶ θρησκείας, ἡλικίας καὶ κοινωνικῆς καταστάσεως.
                       Γι’ αὐτὸ ὡς Ἕλληνες ἔχομε τὸ μεγάλο προνόμιο τῆς φιλοξενίας στὸν τόπο μας πληγωμένων ἀπὸ τὴ ζωὴ ἀδελφῶν μας, ἀπὸ ὅπου καὶ ἂν προέρχονται. Γινόμαστε κυρηναῖοι, ξενίζομε καί συμμεριζόμεθα τόν πόνο τῶν ἂλλων, γιατί εἲμαστε Ὀρθόδοξοι.
Μέχρι τώρα, δὲν ἔχει βρεθεῖ ποτὲ καὶ κανείς, νὰ ἀμφισβητήσῃ, γυμνῇ τῇ κεφαλῇ, αὐτὰ τὰ ζώπυρα τῆς ζωῆς καὶ τῆς πορείας τοῦ Γένους μας.
                         Οἱ δηλώσεις τοῦ κ. Προέδρου ἀποτελοῦν θλιβερὴ παραφωνία παγκοσμίως, ἀφοῦ σὲ κανένα μέρος τοῦ κόσμου δὲν ἀμφισβητοῦνται ἡ ἰδιοπροσωπία καὶ ἡ ταυτότητά ἑνός Λαοῦ καί δή ἀπό τόν Πρόεδρο τῆς Βουλῆς.
Αὐτὲς οἱ δηλώσεις, ἤδη προκάλεσαν τὸ αἴσθημα τῶν Ἑλλήνων καὶ μάλιστα πρὶν ἀπὸ μιά τόσο μεγάλη θρησκευτικὴ ἑορτή, ὅπως εἶναι ἡ ἑορτὴ τῆς Παναγίας μας.
Στὴν προσπάθεια τῆς ἀπομειώσεως τῶν ἀξιῶν, ποὺ ἀποτολμᾶται δυστυχῶς, τὰ τελευταῖα χρόνια στόν τόπο μας, ἔρχεται ὁ κ. Βούτσης νὰ προσθέσῃ τὸ δικό του «λιθαράκι».
                      Ὃλους μᾶς κρίνει ἡ ἱστορία.
                      Δυστυχῶς γιὰ τόν κ. Πρόεδρο, ἐμετρήθη, ἐζυγίσθη καὶ εὑρέθη ἱστορικῶς καί πολιτικῶς, ἐλλιπής.

                       Ὃσο γιά τά θέματα τῆς ἀριστείας καί τῶν Παρελάσεων, ὃντως χρειάζεται πολύ μεγάλη συζήτηση, ὣστε νά κατανοήσωμε ὃτι ἡ ἀριστεία εἶναι ἡ ἒκφρασις τῆς εὐγενοῦς ἀμίλλης καί συνιστᾶ πρόοδο καί ὂχι «στάμπα» ἢ «ρετσινιά». Καί ὃτι ἡ Παρέλαση ἒχει σχέση μέ τήν ἱστορία καί τοῦς ἁγῶνες τοῦ Λαοῦ μας, μέ τήν συνέχεια αὐτῆς τῆς σκυτάλης ἀπό τούς νεώτερους καί μέ τήν ἀπόφαση νά συνεχισθοῦν αὐτοί οἱ ἁγῶνες, μέσα ἀπό τήν λεβεντιά τῶν νεωτέρων Ἑλλήνων καί τίς θυσίες τους, ἐάν καί ὃποτε αὐτό χρειασθῇ. Αὐτό εἶναι τό ἦθος τοῦ Λαοῦ μας καί συνιστᾶ ἰδιαίτερο προνόμιό του, ἐν μέσῳ, τῶν Λαῶν τῆς γῆς. (Γνωρίζω ὅτι ἴσως  κάποιοι θεωρήσουν ὃτι τά παραπάνω συνιστοῦν ἐθνικισμό. Εἶναι βλέπετε τῆς μόδας, τελευταῖα, ἡ ἀγάπη στήν Πατρίδα μας, νά θεωρῆται ἐθνικισμός. Ὃμως ἀξίζει τόν κόπο νά ἀγαπᾶμε μέ ὃλη τήν δύναμη τῆς ψυχῆς μας τήν Πατρίδα, ὥστε νὰ ἀγαπᾶμε καί ὅλους τούς Λαοὺς  τῆς γῆς, παρά νά χαρακτηρισθοῦμε ἀπὸ τὴν ἀδέκαστη ἱστορία ὡς μητραλοῖες).
Ὡς Ἕλληνας πολίτης, ἐκφράζω τὴν ἀγανάκτησή μου γιὰ ὅσα ἐξεστόμησε ὁ  κ. Πρόεδρος. Ὡς ἄνθρωπος τὴν βαθυτάτη λύπη μου γιὰ τὶς ἄστοχες δηλώσεις του καὶ ὡς Ἓλληνας Ὀρθόδοξος Ἱεράρχης ἐκφράζω τὴν ἔντονη διαμαρτυρία μου, διότι εὑρέθη ἂνθρωπος ἀπὸ μιά τόσο ὑψηλὴ θέση, νὰ προκαλέσῃ τὸ αἴσθημα τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ καὶ νὰ ἐκφέρῃ ἀνερυθριάστως «ὕβριν» ἐναντίον αὐτῆς ταύτης τῆς ὑποστάσεώς του.
                         Τέλος, εἶναι ὥρα ὣστε, ὅλος ὁ Πολιτικὸς κόσμος, ἀνεξαρτήτως πολιτικῶν ἀποχρώσεων, νὰ ἀναλάβῃ τὶς εὐθύνες του, ἔναντι ὅλων αὐτῶν τῶν προκλήσεων ποὺ τελευταῖα παρουσιάζονται ἔναντι τῆς πνευματικῆς ὑποστάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ.
                        Καί κάτι ἀκόμα:
                        Ἐάν ἐπιθυμῇ ὁ κ. Βούτσης, νά καταλάβῃ ὃτι ὃλα αὐτά εἶναι ἀνεδαφικά καί ἐκτός πραγματικότητος δέν ἒχει παρά νά ἐπισκεφθῇ κάποιο Ναό ἢ Προσκύνημα τῆς Παναγίας μας, ἢ νά πληροφορηθῇ ἀπό τά ΜΜΕ, κατ’ αὐτάς τάς ἡμέρας καί κυρίως κατά τήν ἑορτή τῆς Κοιμήσεώς Της, τήν ἀθρόα συμμετοχή τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, ὁ ὁποῖος ἐκφράζει Ὀρθοδόξως τά αἰσθήματά του πρός τήν Θεομήτορα καί διατρανώνει, πανηγυρικῷ τῷ τρόπῳ, τήν’ Ὀρθόδοξη  πίστη του καί τό Ὀρθόδοξο ἦθος τῆς Ἑλλάδος.
                        Τό μόνο, λοιπόν, πού ἀπομένει στόν κ. Βούτση, εἶναι νά ζητήσῃ συγγνώμη ἀπό τόν Ἑλληνικό Λαό.

πηγή: www.i-m-patron.gr

Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

Εκοιμήθη η μητέρα του Σεβασμιωτάτου Μητροπολιτου μας ~ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΑΤΡΩΝ

Μετέστη πρὸς Κύριον τὸ πρωὶ τῆς Κυριακῆς 23ης Ἰουλίου 2017, ἡ πρεσβυτέρα Κατίνα, χήρα τοῦ Ἱερέως Εὐθυμίου Σκλήφα, μητέρα τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ. Χρυσοστόμου.

Ἡ ἐξόδιος Ἀκολουθία τῆς μεταστάσης θὰ ψαλῇ στὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου στοῦ Λουκᾶ Τριπόλεως, τὴν Δευτέρα 24 Ἰουλίου 2017 καὶ ὥρα 6 τὸ ἀπόγευμα.

Ἡ σορὸς τῆς ἀοιδίμου Πρεσβυτέρας θὰ εὑρίσκεται στὸν Ἱερὸ Ναὸ ἀπὸ ὥρα 4 τὸ ἀπόγευμα τῆς Δευτέρας.

Ἡ Ἱερὰ Μητρόπολις Πατρῶν θὰ διαθέσῃ λεωφορεῖα πρὸς ἐξυπηρέτηση ὅλων ὅσων θέλουν νὰ παραστοῦν στὴν Ἐξόδιο Ἀκολουθία.

Τὰ λεωφορεῖα θὰ ἀναχωρήσουν στὶς 2 τὸ μεσημέρι ἀπὸ τὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου Πατρῶν.

Οἱ κρατήσεις θέσεων μόνο κατόπιν συνεννοήσεως στὰ τηλ: 6977441614 (π. Ἀρτέμιος) καὶ 6981038388 (Διάκονος Ἀνδρέας).

Δείτε επίσης



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...